Wiele gatunków europejskich węży (szczególnie zaś żmije) żywi się gryzoniami będącymi szkodnikami pól (np. myszami, szczurami, nornicami i nornikami), węże odgrywają więc bardzo pożyteczną rolę dla gospodarki człowieka.
Największym zagrożeniem dla węży jest ciągłe niszczenie ich siedlisk wywołane działalnością człowieka (rolnictwem, rozwojem miast itp.). Chcąc chronić węże należy chronić ich siedliska np. poprzez tworzenie rezerwatów. Wyjątkowo pięknie zabarwione węże, są wyłapywane przez handlarzy gadów. Np. z tego właśnie powodu niezwykle efektowny europejski Elaphe situla jest obecnie wężem bardzo rzadkim.
Szczególnie wiele węży ginie na drogach samochodowych i jest zabijanych przez panicznie bojących się ich ludzi. Większość osób (a zwłaszcza tzw. niedzielni turyści) nie potrafią oznaczyć danego gatunku węża. Częstokroć całkowicie niejadowite węże lub nawet beznogie jaszczurki są brane za jadowite węże i bezmyślnie zabijane. Wszystkie gatunki węży (także żmija zygzakowata) są w naszym kraju objęte całkowitą ochroną prawną. W Polsce najbardziej zagrożony jest wąż Eskulapa. Jego liczebność szacuje się na ok. 100 - 300 sztuk. Podobnie jak w przypadku żółwia błotnego, ochronie prawnej podlegają nie tylko same węże Eskulapa, ale także ich siedliska (patrz rozdział: Zagrożenia i ochrona żółwi)

©  Copyrights by Joanna Mazgajska 2005