Występowanie: Gatunek ten występuje w północnej Portugalii, północno-zachodniej Hiszpanii i południowo-zachodniej Francji.

Cechy morfologiczne: Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość 45 - 60 cm (rzadko do 75 cm). Vipera seoanei jest blisko spokrewniona z Vipera berus i Vipera aspis. Zewnętrznie wykazuje wiele cech pośrednich między tymi dwoma gatunkami. Barwy podstawowe u tego gatunku to kolory: beżowy lub jasnokasztanowobrązowy. Na tym tle wzdłuż grzbietu biegnie szeroki, ciemny zygzak, o łagodnych, falistych krawędziach. Czasami spotkać można okazy z prostym podłużnym pasem o równych krawędziach biegnącym wzdłuż grzbietu lub osobniki zupełnie pozbawione wzoru jednolicie brązowe. Po bokach ciała tej żmii występują zazwyczaj mniej lub bardziej wyraźne rzędy ciemnych plam. U części okazów boki ciała są całkiem ciemne, tak że jasna barwa podstawowa ciała ograniczona jest do wąskich linii wzdłuż grzbietu. Łuski na bokach ciała na obszarze graniczącym z łuskami na brzuchu są często jasno obrzeżone na krawędziach. Głowa pokryta jest przeważnie rysunkiem złożonym z 2 - 3 ciemnych prążków. W okolicy karku znajduje się ciemny wzór w kształcie litery "V". Często po bokach głowy biegną ciemne pasy, jasno obrzeżone wzdłuż dolnej krawędzi. Brzuch jest w kolorze ciemnoszarym do czarnego. Ciało Vipera seoanei jest silnie zbudowane, wysokie, w przekroju poprzecznym kanciaste, zakończone krótkim ogonem. Głowa jest dość wysoka, z tyłu wyraźnie rozszerzona, oddzielona od tułowia dość delikatną szyją. Pysk jest na końcu tępo zaokrąglony. Tęczówki oczu są czerwonawo brązowe, źrenice są pionowe i wąskie. Łuski na grzbiecie tego węża są ułożone po 21 sztuk w każdym ukośnie załamanym rzędzie, silnie wręgowane (żeberkowane). Na grzbiecie ciała są znacznie węższe niż po bokach.

Preferowane siedliska: Jest gatunkiem nizinnym, wyżynnym i górskim. Żmija ta spotykana jest na obszarach do 800 m n.p.m. Zamieszkuje ciepłe i wilgotne obszary o dużych opadach deszczu. Żyje na terenach kamienistych, porośniętych krzakami i inną niską roślinnością, dzikie ogrody, rzadkie lasy, puszcze gęsto porośnięte paprociami, janowcem i roślinnością zielną.

Tryb życia: Jest gatunkiem lądowym i naziemnym. Żmija ta jest bardzo płochliwa: prowadzi skryty tryb życia. Zimą zapada w sen zimowy trwający 3 - 4 miesiące. Jest gatunkiem jadowitym. Polując zabija ofiary przez ukąszenie. Jad tej żmii nie jest bardzo niebezpieczny dla życia człowieka, podanie surowicy jest jednak wskazane.

Pożywienie: Zjada myszy, jaszczurki i żaby. Młode osobniki jedzą małe jaszczurki i małe żaby "brunatne".

Rozmnażanie: Jest gatunkiem jajożyworodnym. Kojarzenie odbywa się wiosną. Samica rodzi 3 - 8 młodych.

Podgatunki: W obrębie tego gatunku wyróżnia się dwa podgatunki: nominalny - Vipera seoanei seoanei (większa część zasięgu) i Vipera seoanei cantabrica (Kantabria w Hiszpanii).

Literatura:

- Gruber U. (1989) - Die Schlangen Europas und rund ums Mittelmeer.- Kosmos, Stuttgart, 248 pp.

- Arnold E.N., Burton J. A. (1992) - A Field Guide to the Reptiles and Amphibians of Britain and Europe.- Collins, London, 272 pp.

©  Copyrights by Joanna Mazgajska 2005