Występowanie: W Europie gatunek ten występuje na obszarze pomiędzy Morzem Czarnym a Morzem Kaspijskim. Poza Europą spotykany jest na Kaukazie i w Azji Mniejszej.

Cechy morfologiczne: Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 75 cm, przeważnie jednak są znacznie mniejsze. Grzbiet ciała Elaphe hohenackeri jest jasnoszary, jasno-szarobrązowy do brązowego. Na tym tle na grzbiecie widoczne są dwa rzędy kontrastowych, okrągławych, brązowych plam, które mogą łączyć się ze sobą tworząc falisty zygzak. Po bokach ciała widoczne są pojedyncze, wzdłużne rzędy podobnie zabarwionych, małych, poprzecznie wydłużonych plam. W tyle głowy widoczny jest ciemny wzór przypominający literę "V". Wzdłuż każdego boku głowy biegnie (począwszy od oka) ciemny (do czarnego) pas. Podobny, krótki pas biegnie od każdego oka w dół do krawędzi pyska. Spód ciała tego węża może być różnie zabarwiony. Boki szyi i podgardle są żółtawe do brązowego w odcieniu kawowym, bardziej lub mniej ciemno cętkowane. Brzuch może być żółtawy do brązowego, często z perłowym połyskiem, pokryty licznymi ciemnymi plamami, które u niektórych okazów mogą pokrywać całą powierzchnię brzucha. Spód ogona i tylna powierzchnia brzucha mogą być pomarańczowoczerwone do czerwonego, cętkowane lub gładkie. Młode są podobne do dorosłych. Tęczówki oczu są czerwonobrązowe. Ciało tego węża jest smukłe. Głowa jest wydłużona i dość duża. Pysk jest na końcu tępo ścięty.

Preferowane siedliska: Gatunek ten żyje na wyżynach i w górach. Zamieszkuje obszary położone między 180 a 2500 m n.p.m. Występuje na terenach o kamienistym, skalistym lub żwirowym podłożu, porośniętych skąpą lub gęstą roślinnością. Można go spotkać także w okolicach starych murów i ruin, na skalistych brzegach rzek i strumieni, w rzadkich lasach, na poboczach dróg, w ogrodach i na obrzeżach winnic.

Tryb życia: Jest gatunkiem lądowym. Przebywa zazwyczaj na ziemi, chociaż dobrze się wspina. Przeważnie wykazuje aktywność dzienną, rzadziej można go spotkać także o zmierzchu. Jako kryjówki chętnie wykorzystuje nory wykopane przez gryzonie. Sen zimowy tego gatunku trwa od września - października do lutego - połowy kwietnia.

Pożywienie: Zjada różne drobne gryzonie, głównie myszy. Młode węże pożerają małe jaszczurki.

Rozmnażanie: Kojarzenie u tego węża zachodzi w maju. Jaja składane są w drugiej połowie czerwca i w lipcu, w liczbie 3 - 7 sztuk. Mają one wydłużony kształt i wymiary: ok. 47 mm na 9 mm. Inkubacja jaj (w temp. 25 - 30 st. C) trwa ok. 42 - 43 dni. Młode węże wylęgają się w końcu lipca lub w sierpniu, czasami później. Mają wtedy ok. 22 cm długości.

Podgatunki: brak.

©  Copyrights by Joanna Mazgajska 2005