Systematyka gadów Europy
Obszar Europy zamieszkuje ok. 110 gatunków gadów, należących do dwóch rzędów: żółwi (Testudinata) i łuskoskórych (Squamata). Rząd żółwi reprezentowany jest w Europie przez podrząd żółwi skrytoszyjnych (Cryptodira) i dwie rodziny: żółwi lądowych (Testudinidae) (3 gatunki) i żółwi błotnych (Emydidae) (3 gatunki).
Rząd łuskoskórych reprezentowany jest w Europie przez dwa podrzędy: jaszczurki (Sauria) i węże (Serpentes). Podrząd jaszczurek liczy w Europie około 66 gatunków, zaś podrząd węży - 38 gatunków. Podrząd jaszczurek reprezentowany jest przez 6 rodzin: gekony (Gekkonidae), agamy (Agamidae), kameleony (Chamaeleonidae), padalcowate (Anguidae), scynki (Scincidae), jaszczurki właściwe (Lacertidae) i amfisbeny (Amphisbaenidae). Rodziny te liczą w Europie odpowiednio po 7, 5, 1, 2, 6, 45 i 1 gatunków.
Podrząd węży reprezentowany jest w Europie przez 4 rodziny: ślepuchy (Typhlopidae), dusiciele (Boidae), węże właściwe (Colubridae) i żmijowate (Viperidae). W Europie liczą one odpowiednio po 1, 2, 27 i 8 gatunków.
Systematyka gadów na terenie Europy wygląda następująco:
gromada: gady (Reptilia)
podgromada: Anapsida
rząd: żółwie (Testudinata)
podrząd: żółwie skrytoszyjne (Cryptodira)
rodzina: żółwie lądowe (Testudinidae)
Testudo graeca - żółw śródziemnomorski
Testudo hermanni - żółw grecki
Testudo marginata - żółw obrzeżony
rodzina: żółwie błotne (Emydidae)
Mauremys caspica - żółw kaspijski
Mauremys leprosa - żółw hiszpański
Emys orbicularis - żółw błotny
podgromada: Lepidosauromorpha
rząd: łuskoskóre (Squamata)
podrząd: jaszczurki (Sauria)
rodzina: gekony (Gekkonidae)
Alsophylax pipiens
Cyrtodactylus caspius
Mediodactylus kotschyi (Cyrtodactylus kotschyi) - gekon Kotschy'ego
Cyrtodactylus russowii
Hemidactylus turcicus - gekon turecki
Phyllodactylus europaeus - gekon liściopalcy
Tarentola mauritanica - gekon murowy
rodzina: agamy (Agamidae)
Agama sanguinolenta
(Laudakia stellio) Agama stellio - hardun
Phrynocephalus guttatus
Phrynocephalus helioscopus
Phrynocephalus mystaceus
rodzina: kameleony (Chamaeleonidae)
Chamaeleo chamaeleon - kameleon pospolity
rodzina: padalce (Anguidae)
Anguis fragilis - padalec zwyczajny
Ophisaurus apodus - żółtopuzik bałkański
rodzina: scynki (Scinidae)
Ablepharus kitaibelii - okularowiec pannoński
Chalcides bedriagai
Chalcides chalcides - ostajnica trójpalczasta
Chalcides ocellatus - ostajnica nakrapiana
Eumeces schneiderii
Ophiomorus punctatissimus - wężowiec beznogi
rodzina: jaszczurki właściwe (Lacertidae)
Algyroides fitzingeri
Algyroides marchi
Algyroides moreoticus - jaszczurka wężooka
Algyroides nigropunctatus
Ophiops elegans
Psammodromus algirus
Psammodromus hispanicus
Acanthodactylus erythrurus
Eremias velox
Eremias arguta - stepniarka drobnołuska
Archaeolacerta bedriagae (Lacerta bedriagae)
Archaeolacerta mosorensis (Lacerta mosorensis)
Archaeolacerta oxycephala (Lacerta oxycephala)
Iberolacerta horvathi (Lacerta horvathi)
Iberolacerta monticola (Lacerta monticola)
Timon lepidus (Lacerta lepida) - jaszczurka perłowa
Lacerta agilis - jaszczurka zwinka
Lacerta derjugini
Lacerta graeca
Lacerta praticola
Lacerta saxicola - jaszczurka skalna
Lacerta schreiberi - jaszczurka Schreibera
Lacerta strigata
Lacerta trilineata - jaszczurka trójpręga
Lacerta viridis - jaszczurka zielona
Zootoca vivipara (Lacerta vivipara) - jaszczurka żyworodna
Podarcis atrata
Podarcis bocagei
Podarcis carbonelli
Podarcis erhardii
Podarcis filfolensis
Podarcis muralis - jaszczurka murowa
Podarcis lilfordi
Podarcis gaigae
Podarcis hispanica
Podarcis melisellensis
Podarcis milensis
Podarcis peloponnesiaca
Podarcis pityusensis
Podarcis sicula
Podarcis taurica
Podarcis tiliguerta
Podarcis wagleriana
Teira dugesii (Podarcis dugesii)
Teira perspicillata (Podarcis perspicillata)
rodzina: amfisbeny (Amphisbaenidae)
Blanus cinereus - obrączkowiec europejski
podrząd: węże (Serpentes)
rodzina: ślepuchy (Typhlopidae)
Typhlops vermicularis - ślepucha robakowata
rodzina: dusiciele (Boidae)
podrodzina: boa piaskowe (Erycinae)
Eryx jaculus - strzelec stepowy
Eryx miliaris
rodzina: węże właściwe (Colubridae)
podrodzina: Natricinae
Natrix maura - zaskroniec żmijowy
Natrix megalocephala
Natrix natrix - zaskroniec zwyczajny
Natrix tessellata - zaskroniec rybołów
podrodzina: Colubrinae
Coluber algirus
Coluber caspius
Coluber gemonensis
Coluber gyarosensis
Coluber hippocrepis
Coluber najadum
Coluber ravergieri
Coluber rubriceps
Coluber schmidti
Coluber viridiflavus
Elaphe dione
Elaphe hohenackeri
Elaphe longissima - wąż Eskulapa
Elaphe quatuorlineata - wąż stepowy (czteropręgi)
Elaphe scalaris
Elaphe situla
Coronella austriaca - gniewosz plamisty
Coronella girondica - gniewosz południowy
Eirenis collaris
Eirenis modestus (syn. Eirenis modesta)
podrodzina: Boiginae
Malpolon monspessulanus - malpolon
Macroprotodon cucullatus
Telescopus fallax - wąż koci
rodzina: żmijowate (Viperidae)
podrodzina: żmije właściwe (Viperidae)
Vipera ammodytes - żmija nosoroga
Vipera aspis - żmija żebrowana
Vipera berus - żmija zygzakowata
Vipera latasti
Macrovipera lebetina (Vipera lebetina) - żmija lewatyńska
Vipera seoanei
Vipera ursinii - żmija łąkowa
Vipera xanthina
Systematyka gadów Europy, podobnie jak systematyka płazów, przysparza naukowcom wiele problemów. Szczególnie jaszczurki i węże odznaczają się ogromną zmiennością cech morfologicznych (zwłaszcza w zakresie ubarwienia i wzoru). Poszczególne populacje danego gatunku często różnią się także znacznie biologią np. rozrodu (liczbą i wielkością jaj, terminami i liczbą złożeń jaj w sezonie, itd.). Najwięcej chyba problemów mają herpetolodzy zajmujący się systematyką jaszczurek zamieszkujących wyspy. Wykazują one ogromną zmienność - np. u gatunku
Podarcis pityusensis wyróżnia się 23 podgatunki, u
Podarcis melisellensis ok. 20, u
Podarcis erhardii ok. 28, a u
Podarcis sicula - ok. 40 podgatunków. Niektóre gatunki jaszczurek mogą krzyżować się w warunkach laboratoryjnych z innymi gatunkami np.
Lacerta strigata z
Lacerta agilis agilis a
Lacerta viridis viridis z
Lacerta trilineata trilineata, dając nawet w niektórych przypadkach płodne potomstwo. Wobec upowszechnienia w ostatnich latach badań genetycznych, należy liczy się z dalszymi zmianami w systematyce jaszczurek, ponieważ typy morfologiczne nie zawsze idą w parze z wynikami badań molekularnych (np. cytochromu B) określającymi filogenezę (pochodzenie) i tym samym wzajemną bliskość poszczególnych grup.
© Copyrights by Joanna Mazgajska 2005