Teira dugesii (Podarcis dugesii) (Milne-Edwards, 1829)

rodzina: jaszczurki właściwe (Lacertidae)

Występowanie: Jaszczurka ta występuje na archipelagu Madera, na Azorach i na wyspach Kanaryjskich.

Cechy morfologiczne: Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osi ągają długość do 23,5 cm. Grzbiet Podarcis dugesii ma zabarwienie br ązowe, rzadziej szare, zielone lub czarne. Przeważnie na tym tle widoczne są żółte lub zielonkawe cętki. Wzdłuż boków grzbietu często (zwłaszcza u samic) biegną pojedyncze, ciemne pasy. U samców są one mniej widoczne lub też zupełnie ich brak. Brzuch jest kremowy lub żółty, gładki lub pokryty czarnymi plamami. Rzadko u samców po bokach ciała mogą występować czerwone, pomarańczowe lub niebieskie plamy. Zdarzają się też samce z niebiesko zabarwionym podgardlem lub też całkowicie czarne egzemplarze. Młodociane osobniki są podobne do samic. Ciało tej jaszczurki jest krępe, o stosunkowo w ąskiej głowie. Tułów jest mocno spłaszczony od strony grzbietu. Szerokość szyi jest równa szerokości głowy, lub też ją przekracza. Kołnierzyk ma gładkie krawędzie i składa się z 7 - 13 łusek. Długość ogona prawie dwukrotnie przekracza długość reszty ciała. Nasada ogona u samca jest grubsza niż u samicy. Łuski na grzbiecie są drobne, ziarniste i okrągławe, gładkie lub wręgowane. Ułożone są one po 54 - 81 w jednym poprzecznym rzędzie. Łuski po bokach ciała są nieco większe niż na pośrodku grzbietu. Łuski na brzuchu ułożone są w 6 (rzadziej w 8 rzędach) wzdłużnych i 24 - 31 rzędach poprzecznych. Łuski na ogonie są ułożone w naprzemianległych, szerszych i węższych pierścieniach. Na grzbiecie ogona są wręgowane, a pod spodem - gładkie. Liczba otworów udowych wynosi po 12 - 19 z każdej strony ciała.

Preferowane siedliska: Gatunek ten zamieszkuje kamieniste lub skaliste tereny o porośnięte makią. Często przebywa w pobliżu zbiorników wodnych.

Tryb życia: Jest gatunkiem lądowym, wykazującym dzienną aktywność.

Pożywienie: Zjada bezkręgowce, m.in. mrówki.

Rozmnażanie: Kojarzenie przypada u tego gatunku na kwiecień, w 3 - 4 tygodnie po zakończeniu snu zimowego. Jaja składane są od maja do sierpnia, w odstępach co 5 - 8 tygodni, dwa (rzadziej trzy) razy do roku. Inkubacja jaj trwa 80 - 91 dni. Świeżo wyklute młode mają długość ok. 8,5 - 9,3 cm.

Podgatunki: W obrębie tego taksonu wyróżnia się dwa podgatunki: Teira dugesii dugesii i Teira dugesii mauli.

©  Copyrights by Joanna Mazgajska 2005

Powrót do spisu treści