Podarcis pityusensis (Bosca, 1883)
rodzina jaszczurki właściwe (Lacertidae)
Występowanie:
Gatunek ten występuje na Pitiuzach (między innymi na wyspach Ibiza i Formentera) położonych na Morzu Śródziemnym.
Cechy morfologiczne:
Dojrzałe płciowo osobniki Podarcis pityusensis osiągają długość do 24,5 cm. Samce są wyraźnie większe od samic. Zabarwienie i rysunek ciała Podarcis pityusensis są bardzo zmienne. Między innymi z tego względu wyróżnia się aż dwadzieścia trzy podgatunki w obrębie tego taksonu. Grzbiet ciała tego gatunku ma zabarwienie zielone, rzadziej brązowe lub szare. Na tym tle widoczne są podłużne ciemne i jasne pasy, o nierównych krawędziach ilub rzędy okrągławych ciemnych lub jasnych plamek lub cętek. Górne powierzchnie kończyn są jasno cętkowane. Spód ciała jest białawy, żółty, pomarańczowy lub różowy. Na podgardlu mogą być widoczne ciemne cętki. Ciało tej jaszczurki jest masywne, spłaszczone, o wysokim i szerokim karku i wydłużonej, dość wysokiej głowie. Czaszkowa, górna powierzchnia głowy jest spłaszczona. Głowa jest 1,5 do 1,6 raza tak długa jak szeroka. Kołnierzyk złożony jest z 8 - 14 łusek. Łuski na grzbiecie są ziarniste, sześciokątne, słabo wręgowane lub gładkie, ułożone po 50 - 72 w każdym poprzecznym rzędzie. Łuski na brzuchu ułożone są w sześciu wzdłużnych i 26 - 30 poprzecznych rzędach. Na tylnych kończynach widoczne są otwory udowe, po 17 - 30 z każdej strony ciała. Samce mają dłuższe tylne kończyny niż samice.
Preferowane siedliska:
Na Ibizie gatunek ten spotykany jest w gęstych lasach sosnowych. Często przebywa także w pobliżu ludzkich siedzib w ogrodach, na murach miast i w ruinach, a także na wysypiskach śmieci, gdzie szuka jadalnych odpadków. Występuje także na wybrzeżach wysp wśród skał, w miejscach prawie pozbawionych roślinności.
Tryb życia:
Wykazuje aktywność dzienną. Może, ale nie musi, zapadać w sen zimowy.
Pożywienie:
Jest gatunkiem wszystkożernym, w razie braku innego pokarmu może jeść resztki pochodzenia roślinnego, ale głównie żywi się owadami, a także innymi bezkręgowcami.
Rozmnażanie:
Mało jest informacji na ten temat. Wiadomo, iż samice tego gatunku składają od 1 do 2 jaj. Jaszczurka ta może krzyżować się z Podarcis sicula i Podarcis lilfordi.
Podgatunki:
W obrębie tego taksonu wyróżnia się aż 23 podgatunki.
© Copyrights by Joanna Mazgajska 2005