Występowanie: Gatunek ten występuje na niektórych wyspach archipelagu Skiros (na Morzu Egejskim).

Cechy morfologiczne: Długość dojrzałych płciowo osobników Podarcis gaigae wynosi maksymalnie 22,8 cm. Przednia część grzbietu tej jaszczurki przeważnie jest zabarwiona jasnozielono (od trawiastozielonego do żółtozielonego). Spotykane są także osobniki o barwie oliwkowozielonej lub brązowej. Po bokach grzbietu widoczne są często ciemne, wzdłużne pasy i marmurkowy, ciemny wzór. Nad nasadami przednich kończyn u obu płci widoczne są pojedyncze, niebieskie, ciemno obrzeżone plamy. Spód ciała jest niebieskawobiały z perłowym połyskiem. Podgardle pokryte jest ciemnymi cętkami. Zewnętrzne łuski brzuszne mają barwę granatową lub niebieską. Na tym tle widoczne są czarne plamy. Młodociane osobniki mają zabarwienie podobne do dorosłych. Ciało tej jaszczurki jest dość smukłe. Długość ogona prawie dwukrotnie przekracza długość reszty ciała. Łuski na grzbiecie są przeważnie gładkie, ułożone po 56 - 65 (u samców) lub 56 - 60 (u samic) sztuk w jednym poprzecznym rzędzie. U osobników niektórych populacji w tylnej części ciała mogą występować łuski o delikatnym wręgowaniu. Liczba poprzecznych rzędów łusek brzusznych wynosi u samców 25 - 30, a u samic 20 - 24 sztuk.

Preferowane siedliska: Zamieszkuje skaliste obszary porośnięte krzakami.

Tryb życia, Pożywienie, Rozmnażanie: Na ten temat bardzo mało jest danych.

Podgatunki: W obrębie tego taksonu wyróżnia się dwa podgatunki: Podarcis gaigae gaigae i Podarcis gaigae weigandi.

©  Copyrights by Joanna Mazgajska 2005