Lacerta strigata (Eichwald, 1831)
rodzina: jaszczurki właściwe (Lacertidae)
Występowanie:
W Europie jaszczurka ta występuje na obszarach między Morzem Czarnym a Morzem Kaspijskim i wzdłuż zachodniego wybrzeża Morza Kaspijskiego. Poza Europą zasięg (występowania) tego gatunku obejmuje góry Kaukaz, północno-wschodnią i wschodnią Turcję, północny i centralny Iran oraz Azję centralną (Turkmenię).
Cechy morfologiczne:
Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 34 cm. Przedni odcinek grzbietu jest intensywnie zielony. Kolor ten w tylnej części tułowia, na kończynach i na ogonie przechodzi w barwę oliwkowobrązową. Na tym tle na grzbiecie samców występuje wzór złożony z jasnozielonych plam, natomiast u samic wzór na grzbiecie złożony jest z jasnych wzdłużnych linii i ciemnych plam. Górne powierzchnie kończyn i przednia część ogona (do 1/3 długości) są jednolicie ubarwione lub (rzadziej) pokryte ciemnymi cętkami. Rzadko spotyka się samice o prawie jednolitym zabarwieniu. Głowa samca podczas okresu rozrodczego może być intensywnie niebiesko zabarwiona. Gardło i boki szyi Lacerta strigata są zielonożółte lub jasnoniebieskie. Spód ciała jest niebieskożółty lub niebieskawy. Zewnętrzne łuski brzuszne pokryte są zazwyczaj ciemnymi plamami. Łuski na grzbiecie są wręgowane i wydłużone, ułożone po 35 - 47 sztuk w jednym poprzecznym rzędzie pośrodku grzbietu. Łuski na brzuchu ułożone są w 27 - 34 (u samców) lub 29 - 35 (u samic) poprzecznych rzędach. Kołnierzyk składa się z 7-14 łusek. Liczba otworów udowych wynosi po 16 - 23 z każdej strony.
Preferowane siedliska:
Jaszczurka ta występuje zarówno na nizinach jak i w górach do wysokości 2800 m n.p.m. (Kaukaz). Zamieszkuje bardzo różne środowiska: kamieniste lub trawiaste stepy, lasostepy, brzegi wód stojących lub płynących, łąki, brzegi lasów, brzegi dróg, okolice parkanów, ogrody i ruiny zabudowań ludzkich.
Tryb życia:
Jest gatunkiem lądowym. Wykazuje aktywność dzienną. Jako kryjówki wykorzystuje nory gryzoni i innych zwierząt, szczeliny pod kamieniami i szczeliny erozyjne w glebie. Może również sam kopać sobie nory (do głębokości 50 - 70 cm). W razie niebezpieczeństwa jaszczurki tego gatunku żyjące nad zbiornikami wodnymi mogą uciekając wskakiwać do wody. Sen zimowy tego gatunku trwa od 5 do 8 miesięcy, zwykle od września - listopada do marca - kwietnia.
Pożywienie:
Zjada owady i inne bezkręgowce.
Rozmnażanie:
Na Kaukazie kojarzenie tego gatunku następuje od końca kwietnia do początku maja, zaś w europejskiej części zasięgu - ok. 2 tygodni później. Samica może składać jaja raz lub dwa razy (rzadko trzy razy) w ciągu sezonu. W Dagestanie pierwsze złożenie przypada na maj - czerwiec, a drugie na czerwiec - lipiec. Liczba jaj w jednym złożeniu może być różna, od 1 do 10 (rzadziej do 17) sztuk. Jaja mają wymiary ok. 8 - 10 mm na 15 - 18 mm. Inkubacja jaj trwa ok. 40 - 55 dni. świeżo wylęgłe młode jaszczurki mają długość 7,6 cm do 8,9 cm.
Podgatunki:
Brak.
© Copyrights by Joanna Mazgajska 2005