Występowanie: Gatunek ten zamieszkuje głównie Półwysep Iberyjski, głównie zaś jego północno - zachodnią i środkową część.

Cechy morfologiczne: Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 40 cm. Ciało tej jaszczurki jest masywne, o długich, silnych kończynach. Grzbiet ciała samic ma zabarwienie zielone lub brązowozielone. Na tym tle widoczne są dwa, niezbyt regularnie ułożone rzędy brązowych lub prawie czarnych plam. Po bokach ciała samic widoczne są poprzeczne rzędy mniejszych, ciemnych plam, zmniejszających się w kierunku brzucha. Górne powierzchnie kończyn i głowa są ciemno kropkowane. Grzbiet ciała samców jest zielony do żółtozielonego. Na tym tle na grzbiecie i po bokach ciała widoczne są drobne, czarne plamki, mogące łączyć się w marmurkowy wzór. Czaszkowa powierzchnia głowy (pileus) i ogon często są u samców brązowo zabarwione. Młode osobniki mają brązowe lub zielonobrązowe zabarwienie grzbietu. Na tym tle, szczególnie po bokach ciała widoczne są poprzecznie wydłużone, jasne (białawe lub żółte) plamy, ułożone często w kilku (około trzech) rzędach. Na karku plamy te mogą łączyć się w poprzeczne prążki. Spód ciała u Lacerta schreiberi jest kanarkowożółty, intensywnie czarno cętkowany. Podgardle samców w okresie rozrodczym jest intensywnie niebiesko zabarwione. Znajdowane były osobniki tego gatunku o całkowicie gładkim (bezplamistym) grzbiecie lub brzuchu. Głowa jest dość krótka, o spłaszczonej grzbietowej powierzchni, 1,3 - 1,5 raza dłuższa niż szersza. Szyja jest dość długa i wysoka. Ogon jest dość gruby u nasady, 1,5 do 2 razy dłuższy od reszty ciała. Łuski w paśmie pośrodku grzbietu są owalne, słabo wręgowane, zaś łuski po bokach ciała są większe i gładkie. Liczba łusek w jednym poprzecznym rzędzie na grzbiecie wynosi 47 - 58. Łuski na brzuchu ułożone są w 8 wzdłużnych rzędach. Kołnierzyk składa się z 10 - 14 łusek. Liczba otworów udowych wynosi po 11 - 18 z każdej strony.

Preferowane siedliska: Jest gatunkiem głównie wyżynnym i górskim. Pionowy zasięg tej jaszczurki obejmuje zazwyczaj tereny do 1000 m n.p.m., rzadziej do 1800 m n.p.m. (Serra da Estrela). Preferuje wilgotne obszary o silnym wpływie klimatu atlantyckiego. Często można ją znaleźć w pobliżu wód (np. strumieni górskich), wśród roślinności krzaczastej, na zboczach pagórków, itp.

Tryb życia: Jest gatunkiem lądowym. Wykazuje aktywność dzienną. W Portugalii gatunek ten zapada w sen zimowy, który przypada na okres od listopada do marca - kwietnia. Zaniepokojona jaszczurka Schreibera ucieka do kryjówki (między szczeliny skalne itp.) lub nurkuje pod wodę. Gatunek ten wykazuje terytorializm.

Pożywienie: Brak danych ze środowiska naturalnego. W niewoli zjada owady, pająki i dżdżownice.

Rozmnażanie: Mało jest danych na ten temat. W lipcu samica składa od 13 do 21 sztuk jaj o wymiarach 12,7 - 16,7mm na 9,7 -11,2 mm. Młode jaszczurki wylęgają się w końcu sierpnia - początku października. Mają wtedy ok. 8 cm długości.

Podgatunki: Brak.

©  Copyrights by Joanna Mazgajska 2005