Występowanie: Gatunek ten występuje głównie w centralnej części wschodniego wybrzeża Adriatyku (w Chorwacji). Nieliczne stanowiska tego gatunku znaleziono także w Słowenii (Alpy Julijskie), północnych Włoszech i w Austrii (góra Monte Maggiore).

Cechy morfologiczne: Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 18,5 cm. Grzbiet ciała jest zabarwiony jasnobrązowo, szarozielonkawo lub białoszaro. Wzdłuż linii kręgosłupa i po jej bokach mogą biec rzędy drobnych ciemnych plam. Po bokach ciała występują szerokie, ciemnobrązowe pasy o nieregularnych krawędziach, które zaczynają się od okolic otworów nosowych, biegną wzdłuż tułowia i obejmują także boki ogona na prawie całej jego długości. Pasy te u samców są ciemniejsze niż u samic. Grzbiet głowy może być gładki lub pokryty ciemnymi plamami. Wzdłuż boków głowy biegną jasne pasy (po jednym z każdej strony). Wzdłuż dolnych krawędzi brzucha i na wierzchnich stronach kończyn mogą występować ciemne cętki. Po bokach brzucha mogą występować czarne lub rdzawoczerwone plamy (najczęściej u dorosłych samców). Młode osobniki są ubarwione podobnie jak dorosłe, ale ich ogony nie są zabarwiono brązowo lecz zgniłozielono lub zielonoszaro. Spód ciała jest słomianożółty do zielonożółtego. Ciało tej jaszczurki jest smukłe. Głowa jest nieco spłaszczona, trzy razy dłuższa niż szersza, o trójkątnym pysku. Ogon stanowi 2/3 długości całego ciała. Ogon u nasady jest szeroki, a na końcu bardzo cienki. Łuski na grzbiecie są stosunkowo duże, sześciokątne, płaskie lub wręgowane, ułożone po 39 - 49 w każdym poprzecznym rzędzie. Pośrodku grzbietu ułożone są w regularnych, poprzecznych rzędach, a po bokach grzbietu - nieregularnie. Łuski na brzuchu są prostokątne, ułożone w 6 wzdłużnych i 23 - 27 (u samców) lub 25 - 29 (u samic) poprzecznych rzędach. środkowe i zewnętrzne rzędy łusek brzusznych są węższe niż te leżące między nimi. Kołnierzyk składa się z 8 - 11 łusek. Liczba otworów udowych wynosi po 17 - 21 z każdej strony. Łuski na ogonie ułożone są na przemian w szerszych i węższych pierścieniach.

Preferowane siedliska: Jest gatunkiem wyżynnym i górskim. Żyje na skalistych obszarach położonych na wysokości 500 - 2000 m n.p.m. o wyraźnym wpływie klimatu morskiego. Spotkać ją można w miejscach wilgotnych i ciepłych, skąpo zarośniętych roślinnością, rzadziej wśród krzaczastych zarośli i w lasach iglastych. Zamieszkuje otwarte, kamieniste tereny, skaliste zbocza, kamienne mosty i pobocza dróg. Lubi przebywać na brzegach zbiorników wodnych np. jezior górskich.

Tryb życia: Jest gatunkiem lądowym. Wykazuje aktywność dzienną. Zręcznie i chętnie wspina się na pionowe skały. Jest bardzo płochliwą jaszczurką. Jako kryjówki wykorzystuje szczeliny skalne lub wykopane przez siebie ziemne nory. Wykazuje zachowania terytorialne.

Pożywienie: Prawdopodobnie żywi się owadami.

Rozmnażanie: Jedyne dane na ten temat pochodzą z jednostkowych obserwacji w terrarium. W jednym przypadku samica złożyła w lipcu 4 jaja o kształcie eliptycznym i wymiarach 13,6 - 14 mm na 7 - 7,5 mm. Jaja mogą być składane dwa razy do roku. Inkubacja jaj może trwać ok. 5 tygodni.

Podgatunki: brak.

©  Copyrights by Joanna Mazgajska 2005