Chalcides bedriagai (Bosca, 1880)
rodzina: scynki (Scinidae)
Występowanie:
Jaszczurka ta występuje na Płw. Iberyjskim, z wyjątkiem jego północnej części.
Cechy morfologiczne:
Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 15,5 cm. Grzbiet ma zabarwienie jasnooliwkowe lub brązowe. Wzdłuż każdego z boków tułowia biegnie po jednym ciemnym pasie. Grzbiet może być usiany małymi, ciemnymi plamkami. Spód ciała jest jasny (białawy) i gładki. Ciało tej jaszczurki jest wydłużone, wałeczkowate, dość krępe. W przekroju okrągławe lub kwadratowe. Głowa jest niewyodrębniona z tułowia, stosunkowo mała, o stożkowatym kształcie. Po bokach głowy do tarczki policzkowo-ocznej przylega tylko 2-ga tarczka wargowa górna (inaczej niż u Chalcides ocellatus). Tułów łagodnie przechodzi w gruby ogon, o długości równej mniej więcej długości tułowia. Kończyny są małe, lecz w pełni wykształcone, pięciopalczaste. Łuski na grzbiecie są błyszczące, ułożone po 22 - 28 w każdym poprzecznym rzędzie. Samica ma wyższy tułów niż samiec. Jej kończyny przednie i tylne są bardziej odsunięte od siebie niż u samca.
Preferowane siedliska:
Gatunek nizinny, wyżynny lub górski. Zamieszkuje wybrzeże Morza śródziemnego, a także obszary w głębi lądu, gdzie dociera do terenów leżących na wysokości do 1100 m n.p.m. Preferuje obszary o podłożu kamienistym, skalistym lub piaszczystym, gęsto porośnięte krzakami lub trawą.
Tryb życia:
Gatunek ten prowadzi naziemny tryb życia. Aktywne (polujące) osobniki spotykano wczesnym rankiem. Większość dnia jaszczurka ta spędza w ukryciu: w szczelinach skalnych, wśród gęstej roślinności i kamieni. Prowadzi skryty tryb życia. Może szybko zakopywać się w luźnym piasku. Zapada w sen zimowy przypadający na okres od października do marca.
Pożywienie:
Zjada różne owady (np. chrząszcze, błonkoskrzydłe), równonogi i pająki.
Rozmnażanie:
Na ten temat istnieją tylko wyrywkowe informacje. Samica składa od 1 do 6 jaj wielkości grochu. Większe samice składają więcej jaj niż mniejsze. Samice składające jaja są mało aktywne, przesiadują w kryjówkach, pobierając znacznie mniej pokarmu niż w pozostałych okresach aktywnego życia. Młode po wykluciu mają ok. 5 cm długości.
Podgatunki:
Oprócz podgatunku nominalnego (Chalcides bedriagai bedriagai) wyróżnia się jeszcze dwa: Chalcides bedriagai albaredae i Chalcides bedriagai pistaciae.
© Copyrights by Joanna Mazgajska 2005