.



Występowanie:

Algyroides marchi Valverde, 1958 Rodzina: jaszczurki właściwe (Lacertidae) Występowanie: Góry w południowej części Hiszpanii. Cechy morfologiczne: Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 15 cm. Grzbiet ciała i głowy ma zabarwienie jasnooliwokowobrązowe lub oliwkowe. Przeważnie na tym tle znajduje się kilka niewielkich ciemnych plam. Boki ciała i głowy są ciemniejsze. Po bokach głowy, na kończynach i ogonie rozrzucone są niewielkie jaśniejsze plamki. Brzuch jest żółty, po bokach przechodzi w szary. Podgardle samca jest białawe lub niebieskawe (rzadko kobaltowoniebieskie, zaś u samicy białawe do żółtawego. W okresie godowym samiec ma nieco intensywniejsze zabarwienie niż zazwyczaj. Młode osobniki są ubarwione podobnie jak dorosłe, ale nie mają czerniawych plamek na głowie i grzbiecie ciała. Ciało Algyroides marchi jest smukłe, o silnie grzbieto-brzusznie przypłaszczonym tułowiu. Ogon jest ok. 2 razy dłuższy niż tułów. Kołnierzyk składa się z 5 - 9 łusek. Wolne powierzchnie kołnierzyka mają równe krawędzie. Łuski u tego gatunku są nieco mocniej wręgowane niż u gatunków pokrewnych. Na grzbiecie są ułożone dachówkowato, sześcioboczne i dwa razy większe niż po bokach ciała. Żeberka na ich powierzchni ułożone są tak, że tworzą wzdłużne linie. W jednym poprzecznym rzędzie na grzbiecie znajduje się od 24 do 31 łusek. Ventralia ułożone są w 6 wzdłużnych rzędach. Tarczki analne są szerokie, a każdej ich strony znajdują się otwory udowe w liczbie od 19 do 27 z każdej strony. Łuski na ogonie są prostokątne i silnie wręgowane. U samca liczba poziomych rzędów ventralii wynosi 22 - 27 a u samic 26 - 30. Poza tym łuski na karku samicy są gładkie a u samca wręgowane - podobnie jak na grzbiecie. Samica przeważnie ma dłuższą głowę i tułów, a samiec dłuższe kończyny i szerszą głowę niż samica. Preferowane środowiska: Gatunek ściśle górski. Zamieszkuje wysokie masywy między 1000 a 1500 m n.p.m. Występuje w bardzo wilgotnych lasach o przewadze Pinus laricio w drzewostanie, na podłożu żwirowym, między spróchniałymi pniami lub wśród skał. Często występuje w okolicach zbiorników wodnych (strumieni i małych sadzawek). W dogodnych dla siebie warunkach moze występować licznie (do ok. 213 osobników na ha).Występuje często na stokach o północnej ekspozycji. Tryb życia: Gatunek ten prowadzi lądowy, naziemny tryb życia. Wykazuje dzienną aktywność, ale nie lubi miejsc silnie nasłonecznionych. Jest gatunkiem terytorialnym. Pożywienie: Brak danych terenowych. W terrarium zjada pająki i owady. Rozmnażanie: Gatunek jajorodny. Kojarzenie par odbywa się w kwietniu, zaś składanie jaj w lipcu. Samica składa od do 4 jaj o wymiarach 10,9 - 13 na 5,5 - 6,1 mm. Młode lęgną się w sierpniu. Prawdopodobnie samica składa jaja 2 lub więcej razy w sezonie. Podgatunki: brak Literatura: - Bohme W. (ed). (1984) - Handbuch der Reptilien und Amphibien Europas, Band 2: Echsen (Sauria) II (Lacerta). - AULA - Verlag, Wiesbaden, 416 pp - Rubio J,. L., Carrascal L. M. (1994)- Habitat selection and conservation of an endemic Spanish lizard Algyroides marchi (Reptilia, Lacertidae). - Biol. Conserv., 70: 245- 250.