Algyroides fitzingeri (Wiegmann, 1834)
rodzina: jaszczurki właściwe (Lacertidae)
Występowanie:
Gatunek ten występuje jedynie na trzech wyspach Morza Śródziemnego: Korsyce, Sardynii i La Maddalena (niewielka wyspa przy północno-wschodnim wybrzeżu Sardynii).
Cechy morfologiczne:
Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 13 cm. Grzbiet ciała Algyroides fitzingeri może mieć zabarwienie szarozielone, oliwkowe, oliwkowobrązowe, szare lub brązowe. Może być gładki lub pokryty małymi, ciemnymi plamkami (są one szczególnie dobrze widoczne są na grzbiecie głowy). Po bokach głowy często widoczny jest ciemny pas (biegnący od nozdrzy do otworu usznego). Brzuch może być różnie zabarwiony: niebiesko, perłowoszaro, żółto lub pomarańczowo. Spodnie powierzchnie kończyn przednich są często zielonkawo zabarwione, a kończyn tylnych - intensywnie żółte. Podgardle ma kolor niebieski, szary, biały lub brązowy. Na tym tle często widoczne są ciemne cętki. Grzbiet ciała młodych osobników jest przeważnie jasnoorzechowobrązowy, pokryty czarnymi kropkami, a brzuch zabarwiony jest jasnoczekoladowobrązowo.
Ciało tej jaszczurki jest wysmukłe i delikatne, zakończone bardzo długim, cienkim ogonem, stanowiącym 2/3 całkowitej długości jej ciała. Tylne kończyny tej jaszczurki są krótsze niż u pozostałych trzech europejskich przedstawicieli rodzaju Algyroides (wyciągnięta w przód tylna kończyna rzadko dosięga łopatek). Spłaszczona grzbieto-brzusznie głowa jest mocno osadzona na szerokim karku (który ma szerokość głowy lub jest od niej szerszy). Pysk jest wydłużony, patrząc z boku - ostro zakończony. Łuski na grzbiecie są niezróżnicowane, silnie wręgowane (żeberkowane), o kształcie w przybliżeniu romboidalnym, ostro zakończone. Liczba łusek grzbietowych wynosi 13 - 23 sztuk w jednym (niezbyt regularnym) rzędzie. Nie są one zróżnicowane na pasmo łusek pośrodku grzbietu i na pasma boczne. Łuski brzuszne ustawione są w 6 wzdłużnych i 20 - 30 poprzecznych rzędach. Liczba łusek kołnierzyka wynosi 4 - 8 sztuk. Na wewnętrznych stronach ud widoczne są otwory udowe, w liczbie po 9 - 14 z każdej strony. Obie płcie nie różnią się zabarwieniem. Samice mają nieco więcej łusek w rzędach poprzecznych (na brzuchu) i podłużnych (na grzbiecie).
Preferowane siedliska:
Gatunek ten występuje wyłącznie na wyspach, zarówno na ich wybrzeżach (na obszarach położonych niewiele ponad poziom morza), jak i w głębi lądu - w górach. Przeważnie jaszczurka ta występuje w okolicach wód (np. strumieni), na obszarach piaszczystych, kamienistych lub skalistych, z rzadka porośniętych opuncją i chróściną (Arbutus sp.) oraz w niezbyt gęstych lasach piniowych.
Tryb życia:
Gatunek lądowy, prowadzący naziemny tryb życia. Wykazuje aktywność dzienną, przy czym kryjówkę opuszcza głównie rano i późnym popołudniem.
Pożywienie:
Brak informacji ze środowiska naturalnego. W niewoli jaszczurka ta zjada owady i pająki.
Rozmnażanie:
Samica składa jaja w maju lub czerwcu. Są one stosunkowo duże, podłużne, owalne, o długości ok. 8 mm. Ich liczba wynosi 2 - 4 sztuk. Czas inkubacji jaj wynosi 11 tygodni.
Podgatunki:
brak.
© Copyrights by Joanna Mazgajska 2005